لذت بصری و سینمای رِوایی                     
1/29/2014--متفرقه
 
 
 لورا مالوي 

 

 
 
ترجمه‌ي: فتاح محمدي
?.مقدمه 
 
الف) استفاده‌‌ي سياسي از روانكاوي
 
 
اين جستار سر آن دارد كه روانكاوي را در راه پاسخ به اين پرسش به كار گيرد كه كجا و
 
 
چگونه جاذبه فيلم توسط الگوي از پيش موجودِ شيفتگي در سوژه‌ي فردي و صورت‌بنديهاي
 
 
اجتماعي شكل‌دهنده‌ي آن تشديد مي‌شود. نقطه‌ي آغاز اين جستار شيوه‌ي است كه از طريق
 
 
آن فيلم تعبيري سرراست 
 
و به لحاظ اجتماعي تثبيت‌شده‌اي از تفاوت جنسي را بازتاب مي‌دهد،
آشكار مي‌سازد و حتا از آن بهر‌ه‌برداري مي‌كند،تفاوت جنسي‌اي كه تصاوير، راه‌هاي
 
 
شهواني نگاه كردن، و به منظره [موضوع نگاه] را تحت نظارت دارد. درك اين كه سينما چه
 
 
بوده است، جادوي آن در گذشته چگونه كارگر افتاده، و همچنين تلاش براي يافتن نظريه‌
 
 
و عملي كه اين سينماي گذشته را به چالش بكشد، مي‌تواند به كارمان بيايد. بدين ترتيب
 
 
نظريه‌ي مبتني بر روانكاوي، در اينجا همچون سلاحي سياسي مناسبت پيدا مي‌كند، و نشان
 
 
مي‌دهد كه چگونه ناخود‌آگاه جامعه‌ي پدرسالار فرم فيلم را ساختار داده است. تناقض
 
 
احليل‌مداري [phallocentrism]، در همه‌ي اشكال بروزش، اين است كه براي نظم و
 
 
معنادادن به جهانِ خود، متكي بر تصوير زنِ اخته‌شده است. يك ايده در باب زن، ركن
 
 
اصلي اين نظام، اين است: اين كمبود زن است كه احليل را به مثابه يك حضور نمادين مي‌سازد،
 
 
<<مقاله قبلی   مقاله بعدی>>
تدوین : كشف دنیاهای پنهان...   نگاهی گذرا بر برخی مقوله‌ها و ضابطه‌های فلسفه‌ی هنر...