فكر هنري‌ در انسانهاي‌ نخستين‌                     
1/29/2014--متفرقه
 
 
 فكر هنري‌ در انسانهاي‌ نخستين‌

 

 

 لباس‌ براي‌ چه‌ دوخته‌ شد

 

4-1- ظن‌ غالب‌ آن‌ است‌ كه‌ لباس‌، در ابتدا، براي‌ زينت‌ ايجاد شده‌ و بيشتر براي‌ آن‌ بوده‌ است‌ كه‌ يا از ارتباط‌ جنسي‌ جلو گيرد يا آن‌ را تشديد كند، نه‌ براي‌ آنكه‌ دافع‌ سرما باشد يا عورت‌ را بپوشاند. كيمبرها چنان‌ عادت‌ داشتند كه‌ لخت‌ و عريان‌ روي‌ برف‌ بخوابند و بلغزند؛ هنگامي‌ كه‌ داروين‌ بر يكي‌ از فوئجيان‌ از سرما رحمت‌ آورد و لباس‌ پنبه‌اي‌ سرخ‌ رنگي‌ به‌ او داد، آن‌ مرد لباس‌ را پاره‌پاره‌ كرد و هر پاره‌ را به‌ يكي‌ از ياران‌ خود بخشيد و همه‌ با آن‌ تكه‌ها خود را زينت‌ كردند؛ به‌ گفته‌ي‌ كوك‌ «اين‌ مردم‌ از برهنه‌ بودن‌ كمال‌ خرسندي‌ را دارند و همه‌ در فكر زيبايي‌ هستند» همچنين‌ زنان‌ قبيله‌اي‌ در اورنيوكو، هنگامي‌ كه‌ مبلغان‌ مسيحي‌ به‌ آنان‌ لباس‌ مي‌دادند، آن‌ لباسها را به‌ شكل‌ نوار پاره‌ كرده‌، دور گردنهاي‌ خود مي‌آويختند و مي‌گفتند كه‌ «از لباس‌ پوشيدن‌ عار دارند» يكي‌ از مؤلفان‌ راجع‌ به‌ مردم‌ برزيل‌ قديم‌ مي‌نويسد كه‌ معمولاً برهنه‌ به‌ سر مي‌برند، و بر گفته‌ي‌ خود چنين‌ مي‌افزايد كه‌: «بعضي‌ از آنان‌ اينك‌ لباس‌ مي‌پوشند، ولي‌ اين‌ پوشيدن‌ بيشتر از لحاظ‌ جلفي‌ است‌ و از آن‌ جهت‌ كه‌ مجبورند اين‌ كار را بكنند، نه‌ از آن‌ جهت‌ كه‌ بخواهند خود را بپوشانند و ستر عورت‌ كنند... به‌ همين‌ جهت‌، هر وقت‌ از محل‌ خود خارج‌ مي‌شوند، لباسي‌ كه‌ مي‌پوشند فقط‌ تا زير شكمشان‌ را مي‌پوشاند، و باقي‌ لباسها را در كوخ‌ خود مي‌گذارند؛ بعضي‌ از آنها عرقچيني‌ نيز بر سر خود مي‌نهند». هنگامي‌ كه‌ مقرر شد تا لباس‌، علاوه‌ بر زينت‌، چيز ديگري‌ باشد، نشانه‌ي‌ 

 

 جواهرات‌ از كهن‌ترين‌ عناصر مدنيت‌ به‌ شمار مي‌رود، و در مقبره‌هايي‌ كه‌ از بيست‌ هزار سال‌ قبل‌ به‌ يادگار مانده‌ گردنبندهايي‌ از صدف‌ و دندان‌ حيوانات‌ يافته‌اند. زينت‌ آلات‌، كه‌ ابتدا ساده‌ و كم‌ حجم‌ بوده‌، رفته‌ رفته‌ بزرگ‌تر مي‌شده‌ و هميشه‌ در زندگي‌ نقش‌ عظيمي‌ داشته‌ است‌. زنان‌ قبيله‌ي‌ گالا از انگشتريهايي‌ استفاده‌ مي‌كردند كه‌ وزن‌ هر يك‌ سه‌ كيلوگرم‌ بود، و بعضي‌ از زنان‌ دينكا با خود پنجاه‌ كيلوگرم‌ جواهر و اسباب‌ زينت‌ همراه‌ داشتند. 

 

 

 

اين‌ گرديد كه‌ زن‌ لباس‌ پوشيده‌ شوهر دارد و نسبت‌ به‌ شوهر خود وفادار است‌؛ يا براي‌ اين‌ به‌ كار رفت‌ كه‌ قالب‌ جمالي‌ زن‌ را بهتر مجسم‌ سازد. اغلب‌ اوقات‌ مشاهده‌ مي‌كنيم‌ كه‌ زن‌ ساده‌ي‌ اوليه‌ از لباس‌ همان‌ چيز را مي‌خواست‌ كه‌ زنان‌ پيشرفته‌ي‌ عصرهاي‌ بعد از آن‌ مي‌خواهند؛ به‌اين‌ معني‌ كه‌ مقصود وي‌ آن‌ نيست‌ كه‌ لباس‌ برهنگي‌ او را بپوشاند، بلكه‌ چنان‌ مي‌خواهد كه‌ لباس‌ لطف‌ اندام‌ او را در نظر ديگران‌ آشكارتر نمايش‌ دهد؛ راستي‌ كه‌ همه‌ چيز در تغيير است‌، مگر زن‌ و مرد!

 

 

 

 

زيبايي‌ برتر از پوشش‌

 

<<مقاله قبلی   مقاله بعدی>>
نگاهي به آثار و انديشه‌هاي مارينا آبرامويچ در حوزه هنرهاي اجرايي...   مکاتب نقاشی دوره صفوی...