خلاصه اي از ساختار رباتها (قسمت دوم                     
2/1/2014--متفرقه
 
 
 تقسيم‌بندي تاريخي ربات‌ها

a.       ربات‌هاي برنامه‌ناپذير يا ربات‌هاي نسل صفر

b.       ربات‌هاي برنامه‌پذير يا ربات‌هاي نسل اول: اين نوع ربات‌ها داراي محرک‌هاي قابل کنترل‌اند که توان تکرار يک برنامه را به اين ترتيب دارا هستند. از اين ربات‌ها در کاربردهاي صنعتي مانند خطوط مونتاژ ساده استفاده مي‌شود.

c.        ربات‌هاي آداپتيو يا ربات‌هاي نسل دوم: اين ربات‌ها به سيستم بينايي نيز مجهزند و عملا با به‌کارگيري نرم‌افزارهاي خاص که توانايي پردازش داده‌هاي ميکروپروسسوري را دارند، نوعي هوش‌مصنوعي براي ربات فراهم مي‌سازند که قابليت تصميم‌گيري براي آن‌ها امکان‌پذير مي‌شود.

 

سنسورها در ربات:

در اتوماسيون سخت(Hard Automation) که درآن يک ماشين وظيفه مشخص را همان‌گونه که در صنعت مورد نياز است انجام مي‌دهد، نيازي به هوشمند بودن سيستم نيست. اما براي رسيدن به اتوماسيون هوشمند (Intelligent Automation) به دو جز کليدي نيازمنديم: هوش‌مصنوعي و سيستم سنسوري.

به کمک اين دو مي‌توان به ربات‌هاي صنعتي با کاربردهايي در نقاشي، جوشکاري، حمل‌و‌نقل و مونتاژ رسيد که قدرت انجام کارهاي پيچيده، تشخيص و تفکيک را دارا هستند.

سنسورها اغلب براي درک اطلاعات تماسي، تنشي، مجاورتي، بينايي و صوتي به‌کار مي‌روند. عملکرد سنسورها بدين‌گونه است که با توجه به تغييرات فاکتوري که نسبت به آن حساس هستند، سطوح ولتاژي ناچيزي را در پاسخ ايجاد مي‌کنند، که با پردازش اين سيگنال‌هاي الکتريکي مي‌توان اطلاعات دريافتي را تفسير کرده و براي تصميم‌گيري‌هاي بعدي از آن‌ها استفاده نمود.

 

 سنسورها را مي‌توان از ديدگاه‌هاي مختلف به دسته‌هاي متفاوتي تقسيم که در ذيل مي‌آيد:

a.  سنسور محيطي: اين سنسورها اطلاعات را از محيط خارج و وضعيت اشياي اطراف ربات، دريافت مي‌نمايند.

b.  سنسور بازخورد: اين سنسور اطلاعات وضعيت ربات، از جمله موقعيت بازوها، سرعت حرکت و شتاب آن‌ها و نيروي وارد بر درايورها را دريافت مي‌نمايند.

c.   سنسور فعال: اين سنسورها هم گيرنده و هم فرستنده دارند و نحوه کار آن‌ها بدين ترتيب است که سيگنالي توسط سنسور ارسال و سپس دريافت مي‌شود.

<<مقاله قبلی   مقاله بعدی>>
ديگ بخار...   خلاصه اي از ساختار رباتها (قسمت اول)...