فرم فیلم و تاریخ سینما ، سینمای اولیه                     
1/27/2014--متفرقه
 
 

 

?? تير ????

 

از انجا که تصاوير متحرک متکي هستند بر تک عکس هاي ثابتي که به سرعت يکي پس از ديگري ديده مي شوند،اختراع فيلم تا وقوع پيشرفتهاي تکنولوژيکي خاصي ممکن نشد. اختراع عکاسي در1826 اغازگر يک سلسله کشفياتي بود که گام به گام خلق توهم حرکت را امکان پذير ساخت.

در عکس هاي اوليه براي هر تصوير بايد مدت زمان زيادي نور داده مي شد ( ابتدا چند ساعت وبعدهاچند دقيقه) اين باعث مي شد که ايجاد تصاوير متحرک که حداقل 12 قاب درثانيه لازم داشت ناممکن بشود. نوردهي سريعتر، حدود يک بيست پنجم ثانيه، دردهه1870 ممکن شد، ولي فقط روي صفحات شيشه اي . صفحه هاي شيشه اي براي تصاوير متحرک قابل استفاده نبودند، چون عملا هيچ راهي براي به حرکت دراوردن انها در درون دوربين يا پروژکتور نبود. در سا ل

1879 يک عکاس امريکايي به نام ادويرد مايبريج با استفاده از چند دوربين وفيلمهاي شيشه اي ونوردهي سريع، سلسله عکس هايي از اسبي در حال تاخت برداشت، ولي او اساسا علاقمند به مراحل ايستاي کنش بود، نه خلق دوباره حرکت از طريق نمايش پشت سرهم تصاوير.

 

در1882 اتين ژول ماره ي فرانسوي، علاقمند به تجزيه حرکت حيوانات، دوربيني اختراع کرد که 12 تصوير جداگانه را در کناره ي يک صفحه ي چرخان فيلم ثبت مي کرد. اين قدمي نزديکتر به دوربين تصوير متحرک بود. در1888 ماره اولين دوربين را که با نوارهاي طويل از فيلم قابل انعطاف، اين بار در روي کاغذ، کارمي کرد ساخت. بازهم هدف تنها اين بود که حرکت به سلسله تصاويري ثابت تجزيه شود وحرکت هاي عکاسي شده يک يا کسري از ثانيه دوام داشتند.

 

درسال 1889 کداک سلولوييد را به عنوان پايه ي فيلم قابل انعطاف به بازاراورد(که يک نوع از ان امروزه هنوز کاربرد دارد). با اين پايه و مکانيزم هايي در دوربين براي کشيدن فيلم به مقابل عدسي ونور دادن به ان ،ساختن سلسله هاي طويل از قابهاي فيلم ممکن شد.

 

پروژوکتور از سالها قبل وجود داشت و در نشان دادن اسلايد وديگر تصويرهاي سايه اي به کار مي رفت. اين ( فانوس جادويي) با ا فزودن شاتر،هندل وابزار ديگر تکامل يافت تا به پروژکتور ابتدايي تبديل شد.

 

براي نمايش دادن فيلم، يک وسيله ديگرهم مورد نياز بود. از انجا که حين تابش نور به هر يک از قابها فيلم لحظه اي توقف مي کند، مي بايست مکانيزمي براي تامين حرکت متناوب فيلم وجود مي داشت. ماره درسال 1888 از يک دنده صليبي شکل در دوربين استفاده کردواين شد يک قطعه استاندارد در دوربين ها وپروژکتورهاي ابتدايي.

 

ترکيب پايه ي فيلم قابل انعطاف وشفاف، زمان نوردهي سريع، مکانيزمي براي کشيدن فيلم داخل دوربين،ابزاري براي متوقف ساختن فيلم به تناوب، وشاتري که جلوي نوررامي گرفت،درا وايل

دهه 1890 ممکن شد. پس از چندين سال مخترعيني که مستقل از هم در چند کشور کار مي کردند

چندين دوربين وابزارهاي مختلف براي نشان دادن فيلم ساخته بودند. دوتا از مهمترين موسسات، اديسون در امريکا و لومي ير در فرانسه بودند.

 

ويليام ديکسون، دستيار توماس اديسون، در1893 دوربيني اختراع کرد که با ان فيلم هاي کوتاه 35 ميليمتري مي ساخت.اديسون که ازاين پديده نوظهور به وجد امده بوداميدواربودکه انرا با گرامافون خود ترکيب کرده فيلمهاي ناطق نمايش دهد. او ازديکسون خواست تا کينه توسکوپ را که عبارت بوداز يک دستگاه شهر فرنگ بسازد تا اين فيلمها را براي بيننده هاي منفرد نشان دهد.

 
<<مقاله قبلی   مقاله بعدی>>
نگاهی به فیلمنامه "تاریخچه یک خشونت" اثر دیوید کراننبرگ...   نقدی بر جاده مالهالند...
     
     
     
 
Go Top