زندگینامه ژان رنو                     
1/27/2014--متفرقه
 
 
 ژان رنو بازيگر فرانسوي است که با بازي در فيلم حرفه اي به شهرت رسيد . اين بازيگر يکي از موفقترين بازيگران فرانسوي تاريخ سينما است . در صورتي که تمايل داريد با اين بازيگر آشنا شويد ادامه مطلب را دنبال کنيد .

 

 

ژان رنو در30 جولاي سال 1948 با نام "دون ژوان مورنواي جدريك جيمنز" در كازابلانكاي مراكش از والديني اسپانيايي بدنيا آمد. خانواده اش براي فرار از چنگ حکومت فاشيستي "فرانسيسكوال كاديلوفرانكو" به مراکش در افريقاي شمالي مهاجرت كردند. در آنجا بود که ژان به دنيا آمد و بعدها با دنياي نمايش و سينما آشنا شد.

 

ژان رنو در 17 سالگي به فرانسه رفت و براي دريافت تابعيت فرانسه مجبور شد تا در ارتش ثبت نام کند، اما تحصيلاتش در زمينه بازيگري باعث شد در بخش نمايشي به کار گرفته شود. پس از اتمام خدمت سربازي به پاريس رفت و در دهه هفتاد نقش هاي کوچکي در تئاتر و تلويزيون گرفت ، تا اين که در1971 با ايفاي نقش کوچکي در «نور زن اثر کوستا گاوراس» به دنياي سينما راه يافت. اين نقش کوچک ستايش فراواني براي رنو به همراه آورد و باعث شد نقش مناسبي در «قصه ما» - برتران بليه- به او پيشنهاد شود.

 

اما فرشته شانس در1981 به سراغ او آمد. اين فرشته لوک بسون نام داشت. نتيجه همکاري بسون و رنو براي هر دو شهرت و موفقيت بود. اولين همکاري شان فيلم کوتاهي به نام«ماقبل آخر» بود. در1983 لوک بسون با فيلمنامه اي 20 صفحه اي «آخرين نبرد» به سراغ رنو رفت و به او گفت که تصميم دارد آن را به صورت سياه و سفيد بسازد. رنو پذيرفت تا در ازاي فقط صد دلار نقش منفي فيلم را بازي کند.

 

پس از «آخرين نبرد» رنو بار ديگر در 1985 در کنار بسون قرار مي گيرد و نقش کوچکي در «مترو» بازي مي کند. در1988 موفقيت با بازي در فيلم «آبي بزرگ» ساخته بسون به سراغش مي آيد. اين اولين نقش بزرگ رنو است. پخش جهاني فيلم باعث محبوبيت رنو مي شود.

 

در اين هنگام است که او همسرش ژنويو و دو فرزندش سندرا و مايکل را ترک مي کند.

 

پس از «آبي بزرگ»  منتقدين او را کشف کردند. رنو در1991 بار ديگر در فيلمي از بسون- «زني به نام نيکيا»- نقش کوچکي را بازي کرد، نقش آدم کشي به نام ويکتور که پلي براي رسيدن به نقش بزرگ کارنامه اش «لئون: حرفه اي» در 1994 بود. اما قبل از آن در 1993 در يک کمدي فرانسوي به نام «ملاقات کنندگان» در کنار کريستين کلاويه ظاهر شد . فيلم موفق ترين و پرفروش ترين محصول تاريخ سينماي فرانسه شد، اما به دليل خصلت هاي بومي زيادي که داشت، نتوانست در خارج از فرانسه موفقيت زيادي کسب کند. 

 

نمايش لئون در1994 رنو را به ميانه جريان فيلمسازي هاليوود پرتاب کرد. رنو در اين فيلم بار ديگر نقش آدمکشي کرايه اي، اما حساس را بازي کرد که که از دختري 12 ساله(ناتالي پورتمن) محافظت ميکرد. 23 دقيقه از فيلم براي نمايش در آمريکا حذف شد، تا خشونت آن تلطيف شود.

 

 

 

هرچند منتقدان به دليل شباهت هاي فيلم با «نيکيتا» چندان روي خوشي به فيلم نشان ندادند، اما تماشاگران تلاش بسون و رنو را براي ساختن داستان عاشقانه اي غير عادي پسنديدند. سرانجام با پخش نسخه کامل فيلم روي دي.وي.دي در 2000 نظر منتقدين نيز عوض شد. 

 

« بوسه فرانسوي (1995)» در كنار مگ ريان و كوين كلين ، « ماموريت غير ممكن ( 1996)»، در كنار تام كروز از جمله فيلم هاي امريكايي هستند که رنو در آنها نقش آفريني کرده است.

 

<<مقاله قبلی   مقاله بعدی>>
نامه ای به یاد ماندنی چارلی چاپلین به دخترش جرالدین...   سوررئالیسم و اصول سوررئالیسم...